Gastenboek

Willem "Pim" Faber - 17 mei 2015

Verrast te vernemen dat toch het door Gabriël geschreven boek is verschenen, al is het dan op Internet. Zijn onderdeel 5-8 RI loste ons om Zuid-Sumatra deels af zomer 1948. O.a. onze post van 4-4 R.I. van de Javanen Kolonisatie Belitang. Met de radioman kwam en bleef ik in brief- en later e-mailcontact. Zo verkreeg ik het voortreffelijke boek "Her Derde...5.8.RI" en via ene Gerrit Vlaar vele hoofdstukken van Gabriël Café's boek, vooral die over de Simanjuntaks en diens oorlogsmisdaden. Hieraan is nooit iets gedaan door onze overheid, noch z.g. geschiedschrijvers zoals Mw. Stef Scagliola en zeker niet door Advokaat Mr. Liesbeth .... die wel grote geldelijke compensaties voor dubieuze Indonesische 'nabestaanden'(?) via de rechters wist te verkrijgen. Dank voor het openbaar maken van dit mooie boek: hulde.

W.G.A. Faber - 12 mei 2015

Kreeg ik eindelijk het 'adres' van de herinneringssite Gabriël Café, kan ik eindelijk alles lezen. Zelf lag ik als sgt.-ovw met 4-4 R.I. van Juni 1947 tot Kerst 1949 op Zuid- Sumatra en op de door ons eind 1947 bezette Post Kolonisatie Belitant waren wij in voorjaar 1948 afgelost door 5-8 en met de Verbindingsman heb ik nog steeds contact. Door hem ben ik via Gerrit Vlaar in mei 1999 in het bezit gekomen van het fijne boek "Het Derde-5.8.RI" en zo een aantal hoofdstukken van Café over Simanjuntak ontvangen en gepubliceerd in ons tijdschrift "De Valouwe Nieuws" van de Vereniging Indië Militairen. Door een oproep in Checkpoint omtrent Jan de Groot die bij zo'n hinderlaag sneuvelde via die persoon op Kind uit de Dessa gekomen. Een verrijking van kennis van die periode.
Mijn respect aan de kinderen van Café, Met vriendelijke groet, Pim Faber

Inge de Hartog - 29 september 2012

Hallo Gabriella en Pierre, Indrukwekkend deze website. Kan het niet allemaal gaan lezen in de bibliotheek. Het voorwoord, kunnen jullie me daar naar toe verwijzen? Hartelijke groet van tante Inge

Eric Peteres  - 8 maart 2012

Mijn vader, Johan Peters uit Schoonebeek, was brenhelper bij Hein Pape. Hij was er niet bij, de dag dat Hein sneuvelde, omdat hij toen ziek was. Tot op de dag van vandaag heeft hij tranen in zijn ogen als hij over Hein vertelt.

Rienk de Jong - 1 februari 2011

De belevenissen worden zo beschreven, dat je er zelf zowat bij bent. Het is intrigerend hoe mensen er altijd weer het beste van weten te maken, ook al worden ze volstrekt ontoereikend voorzien van de benodigdheden. Er heerst een fantastische solidariteit, waar we een voorbeeld aan moeten nemen.