Maart 1949

Na de moordpartij van 27 februari j.l. op zeven van onze jongens en de vermissing van Piet Roda leek ons bataljon als verlamd. De sadistische slachtpartij gepleegd door Simandjuntak en zijn bende schreeuwde om wraak maar er gebeurde niets. Onze commandanten wisten geen gepast antwoord op deze misdaad en naar de vermiste Piet Roda werd geen speurtocht ondernomen. Op 1 maart arriveerde een commandopeloton van het KNIL uit Palembang in Batoeradja. Deze ervaren junglesoldaten hebben in het gebied tussen Sugihwaras en Pulau Panggung intensief patrouille gelopen. Zij hebben de benden daarbij gevoelige tikken uitgedeeld maar na negen dagen moesten zij wegens oververmoeidheid de strijd staken. De moedige commando’s hadden door hun consignatie in Palembang niet die conditie meer die onze eigen jongens door de onophoudelijke bergpatrouilles wel hadden, maar dezen kregen geen toestemming voor een zuiveringsactie. Onbegrijpelijk en niet uit te leggen.